Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Είναι χρέος μας. Είναι τα παιδιά μας!

του Γιάννη Αθανασιάδη
 

"Έρευνα του Πανεπιστημίου Μακεδονίας έδειξε ότι το 76% των μαθητών θέλει να φύγει στο εξωτερικό, με το 44% εξ αυτών να δηλώνει ισχυρή πρόθεση για μόνιμο εκπατρισμό!!!

Στη μελέτη συμμετείχαν μαθητές ηλικίας 15-18 ετών από τη Θεσσαλονίκη".

Αναρωτιέμαι τι εμπειρία και πληροφόρηση από την ζωή στο εξωτερικό λέτε να έχει η συντριπτική πλειοψηφία από τα 15χρονα και τα 18χρονα της χώρας μας και από που?

Να τολμήσω σας πω εγώ?

Εκτός από τις ταινίες, τα σήριαλ και τα ψωνισμένα σταρλετάκια της τηλεόρασης, από πουθενά αλλού!

Κάποια (ελάχιστα) έχουν την οικονομική στήριξη ή δεσμούς από την οικογένεια και μπορεί να προσαρμοστούν.

Τα περισσότερα θα φύγουν με όνειρα για τον καπιταλιστικό παράδεισο και ένα μεγάλο μέρος από αυτά θα έχει την τύχη των εισαγόμενων από την πρώην ανατολική Ευρώπη τις παλιότερες εποχές.

Καταθλιπτικοί εμιγκρέδες με χιλιάδες μη συμβατές κοινωνικές αγκυλώσεις. Υπηρετικό και κατώτατο προσωπικό καθώς και λουμπεναριά της "εσπερίας". Περιφερόμενοι σκλάβοι, υποχείρια του κεφαλαίου, απεργοσπάστες στις διεκδικήσεις των εργαζόμενων της κάθε χώρας, συμμορίτες που θα σφάζονται για λίγα μάρκα. Αυτό θα είναι το μέλλον για τα δύστυχα αυτά Ελληνόπουλα.

Και μη γυρίσει κανείς να μου πει πως επειδή (συγκυριακά) πρόκοψε αυτός, το ίδιο θα ισχύσει για όλους.Έχω προσωπικές εμπειρίες και μαρτυρίες γι αυτό.

Ποιός είναι όμως ο υπεύθυνος για αυτήν την πλάνη που έχει ενδημήσει στις καρδούλες των νέων μας?

Πρώτα από όλους ΕΓΩ και κάθε εγώ, με το παράδειγμα μου!

Που όλα αυτά τα χρόνια κοιτούσα την δουλειά μου και θεωρούσα ότι είναι αυτονόητη η πρόοδος και η ευημερία, χωρίς την συμμετοχή μου στα κοινά.

Δούλευα για τα φράγκα και δεν έδινα σημασία στην κοινωνική και ηθική παιδεία του παιδιού μου.

Θεωρούσα δεδομένη την πατρίδα μου, οπότε μπορούσα να την βρίζω και να την κατηγορώ. Να φλερτάρω με την αλλοδαπή εκ του ασφαλούς και να την εκθειάζω.

Έβλεπα τους τουρίστες γελαστούς και φιλικούς (πως αλλιώς θα είναι άλλωστε ένας άνθρωπος που κάνει διακοπές στον παράδεισο Ελλάδα), και νόμιζα ότι καλοπερνούν στην χώρα τους και στις δουλειές τους.

Γενικά άφησα να γεμίζει με τηλεοπτική σαβούρα και σκουπίδια το μυαλό του παιδιού μου, που έμμεσα ο ίδιος το "έσπρωξα" να βλέπει, χωρίς να αντιδρώ!

Πρότυπα Τζούλιας, Καλομοίρας, Κωστόπουλου, Μύκονου και πολιτικών νεολαιών σε σκυλάδικα, κλπ, περνούσαν στο ντούκου.

Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς αυτή η γενιά έχει κάθε δικαίωμα να μας φτύσει.

Τώρα όμως τι γίνεται?

Μια ύστατη προσπάθεια να διορθώσουμε την πατρίδα μας όπως την καταντήσαμε είναι να δώσουμε πρώτοι εμείς οι παλιότεροι τον αγώνα για ένα νέο ξεκίνημα. Είναι χρέος μας να γκρεμίσουμε ότι παλιό και σάπιο χτίζαμε τόσα χρόνια.

Και μόνο αν είμαστε ειλικρινείς θα γίνει με την βοήθεια των νέων αφού ουσιαστικά είναι δικό τους το μέλλον.

Ευθύνη μας είναι να τους πούμε εμπράκτως, πως οι λαοί ευημερούν και σπάνε την σκλαβιά τους, όταν μένουν και δίνουν την μάχη κι όχι όταν ανταλλάσσουν την σκλαβιά τους με μια νέα "καλύτερη" σκλαβιά!

Είναι χρέος μας. Είναι τα παιδιά μας!

Η κλεψύδρα αδειάζει.

Θα στείλουν το λαό στην αγκαλια των εθνικιστών

του Γιάννη Αθανασιάδη.


 
Στα Σκόπια σκοτώνονται μεταξύ τους αλβανόφωνοι με σλαβόφωνους, (ο πρόεδρος της βουλής είναι βαριά τραυματισμένος). Στην Αλβανία ο λαός ειναι στους δρόμους ζητώντας την παραίτηση της κυβέρνησης.

Στην Κροατία έπεσε η κυβέρνηση συνασπισμού. Στο Κόσοβο αναζωπυρώνεται το εθνικιστικό και ο uck δηλώνει "έτοιμος". Η Σερβία οπλίζεται και προετοιμαζεται για πολεμική προβοκάτσια.

Στη Βουλγαρία για πρώτη φορά στη μεταπολεμική περίοδο μπήκαν στην κυβέρνηση οι εθνικιστές. Η Τουρκία, με τα γνωστά της θέματα, έχει δεσμεύσει το μισό Αιγαίο για άσκηση με αληθινά πυρά.

Μεγάλη Αλβανία, μεγάλη Τουρκία, μεγάλη Σερβία, μεγάλη Βουλγαρία, μεγάλη "Μασεντόνια του Αιγαίου", μεγάλη Ελλάδα, με σκλάβους τους λαούς τους.

"Να σκοτώνονται οι λαοί για τ' αφέντη το φαΐ".

Το σενάριο αποσταθεροποίησης και γενικής ανάφλεξης των Βαλκανίων είναι σε "καλό" δρόμο.

Η πολεμική βιομηχανία θα βγάλει καλό "μεροκάματο".

Οι λαοί όπως πάντα θα είναι οι μεγάλοι χαμένοι.

Ακόμα κι αυτοί που στα χαρτιά θα νικήσουν!

Μέσα σε όλα αυτά, στην Ελλάδα της οικονομικής κατοχής, της κρίσης και των μνημονίων, του εξαθλιωμένου λαού και της μιντιακής χειραγώγησης, αν οι δημοκράτες δεν μπορέσουν να ενωθούν κάτω από εθνικοαπελευθερωτικά, αντιιμπεριαλιστικά προτάγματα, (σε συνθήκες αποσταθεροποίησης και ανάφλεξης), ειναι βέβαιο ότι θα στείλουν το λαό στην αγκαλια των εθνικιστών.

Η κλεψύδρα αδειάζει.


Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Όχι δεν είναι χούντα!

του Γιάννη Αθανασιάδη
 


Και έρχεται κάποια ώρα που φευγαλέα περνά απ΄το μυαλό σου το δίλημμα.

"Να φτιάξω τα δόντια μου ή να ψωνίσω τρόφιμα για την οικογένεια."

Λέω φευγαλέα γιατί πάντα προέχει η οικογένεια.

Και βέβαια στην θέση των δοντιών μπορείς να βάλεις,τα φάρμακα, έξοδο με την παρέα, βενζίνη για το αυτοκίνητο, πετρέλαιο για την σόμπα, να αλλάξεις τα τρύπια παπούτσια, να πάρεις καινούρια ρούχα, να επισκεφτείς ένα φίλο στη γιορτή του... κλπ....κλπ...κλπ

Και κάθε τόσο παίρνεις ειδοποίηση από την εφορεία για να περάσεις να δεις τον έφορο διότι έχεις χρέη προς αυτήν.

"Περάστε από την ασφάλειαν δι υπόθεσιν σας"

Όχι δεν είναι χούντα!

Η Μπουμπουλίνας αντικαταστάθηκε από την τοπική εφορεία.

Και ναι!

Δεν σε βασανίζουν με ηλεκτροσόκ και φάλαγγα.

Κάνουν κάτι πιο "έξυπνο" σκοτώνουν την συνείδηση και την ψυχή σου όταν σε οδηγούν σε τέτοια διλήμματα.

Αφαιρούν κάθε ίχνος ονείρου! Στεγνώνουν κάθε χυμό ζωτικότητας!

Δεν χρειάζονται λευκά κελιά σε ένα κόσμο χωρίς χρώματα.

Μετέτρεψαν μια ηλιόλουστη πατρίδα και ένα αισιόδοξο λαό, σε ένα σκοτεινό στρατόπεδο με ζόμπι.

Ναι!

Ελα πες μου για την 21η Απριλίου Δήμιε μου.

Εκμαυλιστή της Δημοκρατίας...

Ούτε δάκρυ.....

Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

Δεν αλλάζει... Ανατρέπεται

του Γιάννη Αθανασιάδη


Ένας από τους λόγους που δεν σχολιάζω και δεν γράφω άρθρα πλέον, που αφορούν την κυβερνητική πολιτική αλλά και τις μνημονιακές "μεταρρυθμίσεις", είναι η συνειδητοποίηση ότι κάθε προσπάθεια να εκλογικεύσω και να εκθέσω τους κυβερνητικούς χειρισμούς, είναι αίολη και μάταια.

Είναι σαν να βρίσκομαι σε ένα πλοίο που βυθίζεται, που το νερό έχει φτάσει στο ντεκ των επιβατών και εγώ να κάνω κριτική στον καπετάνιο που μείωσε τις μερίδες στο φαγητό. Λες κι αν δεν τις μείωνε, θα άλλαζε κάτι σε σχέση με την καταβύθιση του πλοίου και τον επακόλουθο πνιγμό των επιβατών του.

Τώρα πλέον δεν μας σώζουν αλλαγές και αντιδράσεις στην λογική να μην απολυθούν οι (χ) υπάλληλοι και να μην μειωθούν οι (ψ) μισθοί και συντάξεις.

Δεν έχει καμία σημασία αν θα έχουμε "πρωτογενές" πλεόνασμα η έλλειμμα.

Τώρα πλέον, το κρατικό μόρφωμα που στήθηκε πάνω στην πατρίδα που λέγεται Ελλάδα, δεν σώζεται μέσα σε αυτό το περιβάλλον όσο "καλοί" χειρισμοί κι αν γίνουν.

Και κυρίως, δεν σώζεται από τον καταποντισμό, αλλάζοντας απλώς καπετάνιο.

Τώρα το μόνο που μπορούμε να κάνουμε, είναι να αγωνιζόμαστε για να συνειδητοποιήσει ο κάθε συμπολίτης, ότι αυτό που χρειάζεται, είναι η ανατροπή και η ρήξη με αυτό το περιβάλλον, που δεν είναι άλλο από την ΕΕ και το νόμισμα της.

Αυτό όμως μπορεί να γίνει με την ευρεία συναίνεση και την συμμετοχή του λαού.

Και πρέπει να αγωνιστούμε γι αυτό.

Αλλιώς ούτε τα ποντίκια δεν θα γλυτώσουν από την επερχόμενη καταστροφή.

Η κλεψύδρα αδειάζει...

Δευτέρα, 17 Απριλίου 2017

Η ενότητα και η βλακεία.

του Γιάννη Αθανασιάδη



Όσο ανεβαίνει ο βαθμός δυστυχίας μέσα στο λαό, τόσο μεγαλώνει η τάση για αντίδραση.

Όσο μεγαλώνει η τάση για αντίδραση, τόσο πολώνεται και ριζοσπαστικοποιείται ο λαός.

Όσο πολώνεται και ριζοσπαστικοποιείται ο λαός τείνει να χωριστεί τελικά, σε δυο "στρατόπεδα".

Σε αυτούς που θεωρούν ότι για την δυστυχία τους φταίνε οι πάσης φύσεως εξουσιαστές που τους οδήγησαν σε αυτήν και οι υπηρέτες τους,

και σε αυτούς που θεωρούν πως για την δυστυχία τους φταίνε οι πάσης φύσεως υπονομευτές που αντιδρούν στην "σωστή" λειτουργια της εξουσίας (που μας αγαπάει).

Τα δυο αυτά "στρατόπεδα", μοιραία κάποια στιγμή θα συγκρουστούν.

Δεν έχει σημασία από ποιους θα αποτελούνται ένθεν και ένθεν.

Το βέβαιο ειναι ότι αυτή την ώρα, το εξουσιαστικό "στρατόπεδο" έχει διαμορφώσει το "μέτωπο του". Είναι ήδη έτοιμο.

Στο απέναντι "στρατόπεδο", θα πρέπει να λύσουμε πρώτα το ζήτημα αν δηλώνουμε διεθνιστές η πατριώτες, επαναστάτες!

Αν ο αγώνας που θα κάνουμε θα λέγεται πατριωτικός ή αντιιμπεριαλιστικός!! Κι αν ο αντιιμπεριαλιστικος αγώνας θα λέγεται εθνικός η αντικαπιταλιστικος κλπ κλπ.
Αν αυτό που διεκδικούμε θα λέγεται λαϊκή κυριαρχία η ταξική κυριαρχία.
Όσο ο λαός εξαθλιώνεται και γεννοκτονείται, οι διάφορες ομαδοποιήσεις, χωρίζονται σε υποομάδες με χαώδεις!!! διαφορές μεταξύ τους, όπως αν ο Στάλιν έβαλε να σκοτώσουν τον Τρότσκι!
Αν ο Λένιν ήταν οπορτουνιστής, η αν η δημοκρατία θα λέγεται άμεση, καθαρή, αθηναϊκή, κλπ. Αν ο μπακάλης ειναι ταξικός εχθρός η σύμμαχος, κλπ,κλπ.
Αν η υπό κατάσχεση κατοικία άνω των 100τμ ειναι λαϊκή η καπιταλιστική! κλπ,κλπ,κλπ

Ρε αδέρφια δεν ξέρω αν τελικά μας αξίζει όλο αυτό, αλλά (συγγνώμη κιόλας) νομίζω πως στο τέλος θα καταφέρουμε να κερδίσουμε το ιστορικό βραβείο της "λαϊκής βλακείας".


Η κλεψύδρα αδειάζει...


Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

Η απογοήτευση είναι σιδερένιες μπάλες δεμένες στα πόδια.

του Γιάννη Αθανασιάδη
 

Η απογοήτευση είναι σιδερένιες μπάλες δεμένες στα πόδια.

Μερικές φορές είναι ασήκωτες.

Τρέχεις ανιδιοτελώς στους πλειστηριασμούς και προσπαθείς να σώσεις τα σπίτια άγνωστων ανθρώπων γιατί πιστεύεις ότι μόνο με την αλληλεγγύη μπορεί να γίνει κάτι σε αυτή την χώρα.

Περιμένεις ότι όλοι όσοι συμμετέχουν διέπονται από τις ίδιες προθέσεις.

Και οι περισσότεροι που το κάνουν έτσι είναι.

Υπάρχουν όμως και οι κομματικές περιχαρακώσεις, που οδηγούν σε άλλα μονοπάτια τους ενταγμένους.

Συναγωνιστές που κατά τα άλλα θα ρισκάριζαν την σύλληψη τους για τον σκοπό αυτό, περιχαρακώνονται πίσω από κομματικά πανό και ενίοτε αλληλοδιαβλέπονται μετατρέποντας την σπουδαία αυτή πράξη αλληλεγγύης, που θα έπρεπε όλους να μας ενώνει, σε πεδίο αντιπαράθεσης.

Εκεί, για όσους δεν πάνε να προωθήσουν κάτι άλλο παρά μόνο "αυτήν καθ'εαυτήν" την αγωνιστική συμπαράσταση στους συμπολίτες τους, το βάρος της απογοήτευσης γίνεται αβάσταχτο!

Εκεί λες "δεν έχει νόημα", "δεν το αντέχω".

Όμως όσο μεγάλο κι αν είναι το βάρος της απογοήτευσης λες:

"Δεν έχω άλλη επιλογή. Ακόμα και κόντρα σε όλους τους "ανέμους" εγώ πρέπει να συνεχίσω τον αγώνα, γιατί υπάρχουν συνάνθρωποι μου που υποφέρουν κι αυτό είναι μια μικρή συνεισφορά στην προσπάθεια γυρίσει ο τροχός της ιστορίας."

Μια προσπάθεια με όσα απομεινάρια δύναμης διαθέτω.

Μια προσπάθεια να σταματήσει αυτή η άθλια λεηλασία της ζωής μας.

Μια προσπάθεια να καταλάβουμε σαν λαός ότι πιο πολλά είναι αυτά που μας ενώνουν.

Μια προσπάθεια με ότι μπορώ να διαθέσω στον αγώνα.

Μια προσπάθεια με νύχια και με δόντια.

Σήμερα στις 4μμ θα είμαι στο ειρηνοδικείο αψηφώντας το βάρος της απογοήτευσης.

Τετάρτη, 1 Μαρτίου 2017

Είναι η τιμωρία των ενόχων βαρβαρότητα;

του Γιάννη Αθανασιάδη

Ένα από τα αναγκαία μέτρα για την αποκατάσταση της Εθνικής μας ανεξαρτησίας και της απαλλαγής της πατρίδας μας από τα δεσμά του παράνομου και επαχθούς χρέους, είναι η αποκατάσταση της νομιμότητας, με την τιμωρία όσων αλυσόδεσαν την χώρα με τα δεσμά του χρέους και επέβαλαν καθεστώς δουλοπαροικίας  στον Ελληνικό λαό.

Πολλοί θεωρούν ότι η τιμωρία εκ μέρους του λαού, των πολιτικών αλλά και όσων ενεπλάκησαν στην εξαπάτηση του λαού και την προδοτική παράδοση του στα νύχια των τοκογλύφων, είναι μια βάρβαρη αντιμετώπιση με ρεμβασιστικά χαρακτηριστικά.
Δεν αντιλαμβάνονται όμως ότι κάτι τέτοιο είναι αναγκαίο, ως αποτέλεσμα της μη αποδοχής των δανειακών συμβάσεων, των μνημονιακών νόμων και των χρεών που προέκυψαν από την υλοποίηση τους, ως πράξεις παράνομες και καταχρηστικές. Εν τέλει ως εγκληματικές πράξεις εθνικής προδοσίας απέναντι στον λαό και την πατρίδα.

Πως αλλιώς θα στηρίξει ο λαός την καταγγελία του χρέους , των γενοκτόνων μνημονιακών νόμων και της εκποίησης του δημόσιου πλούτου που εκπορεύονται από αυτό, ως παράνομες και αντεθνικές ενέργειες, χωρίς τους ενόχους που τις διέπραξαν; 

Πως θα ζητήσουμε την συναίνεση της διεθνούς κοινότητας;*
Θα είναι σαν να λέμε ότι έγινε ένα έγκλημα χωρίς εγκληματία. Μια μεταφυσικού χαρακτήρα ενέργεια.

Η εκχώρηση της Εθνικής κυριαρχίας οριστικά και άνευ όρων**, η εκχώρηση των υποδομών και των στρατηγικού χαρακτήρα επιχειρήσεων δημόσιου χαρακτήρα στις πολυεθνικές και το ντόπιο ολιγαρχικό κατεστημένο, οι  χιλιάδες αυτοκτονίες , οι θάνατοι από ελλιπή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, η τραγική μοίρα των χιλιάδων αστέγων, τα υποσιτιζόμενα παιδιά μας, οι δυο εκατομμύρια άνεργοι, η ώθηση σε συνθήκες υπερχρέωσης των δυο τρίτων του πληθυσμού, η εκποίηση της ιδιωτικής περιουσίας και το ξεσπίτωμα χιλιάδων οικογενειών, το ξερίζωμα της νεολαίας μας, τα χιλιάδες μικρά και μεγάλα καθημερινά οικογενειακά δράματα, λόγω της ανέχειας, που περνούν κάτω από το φως της επικαιρότητας. Προκλήθηκαν από την βίαιη*** επιβολή νόμων κατοχικού χαρακτήρα, εκπορευόμενων από ξένες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, με την συναίνεση και την συμμετοχή πολιτικών προσώπων που κυβέρνησαν και κυβερνούν αυτήν την χώρα.
Θεωρείται ρεβανσισμός η τιμωρία τους ή συνταγματικό καθήκον των πολιτών;****

Επιτέλους σε αυτήν τη χώρα κάποτε πρέπει να αποδοθεί δικαιοσύνη. Από την ίδρυση του αυτό το κράτος άφηνε τους πολιτικούς και τους συνεργάτες των κάθε λογής κατακτητών ατιμώρητους. Με αποτέλεσμα οι ίδιοι αλλά και οι επίγονοι τους να βρίσκονται διαρκώς καβάλα στην πλάτη του λαού, αποθρασυνόμενοι από την ατιμωρησία τους.

Για να τελειώνουμε με αυτήν την ιστορία περί «βάρβαρης λογικής» όσων επιζητούν την τιμωρία των ενόχων που οδήγησαν στα «μνημονιακά χρόνια».
Η τιμωρία των ενόχων, δεν είναι μια πράξη βάρβαρης αντεκδίκησης, αλλά μια αναγκαία πράξη απόδοσης δικαιοσύνης που τεκμηριώνει και θεμελιώνει την παράνομη προέλευση του χρέους.
Και όσοι δεν την θέλουν είναι ή συνένοχοι ή ανόητοι.


Σημειώσεις.
 *  Η ασυλία ενός κράτους στο διεθνές δίκαιο διασφαλίζει ότι η περιουσία του είναι ακατάσχετη, η ετεροδικία του δεδομένη και το δικαίωμά του να ασκεί κυριαρχία αδιαμφισβήτητο.

**  ΣYΜΒΑΣΗ ΔΑΝΕΙΑΚΗΣ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗΣ 8 ΜΑΪΟΥ 2010,
άρθ 14 ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
παρ 1. Η παρούσα Σύμβαση καθώς και κάθε εξωσυμβατική υποχρέωση που τυχόν προκύψει από την παρούσα ή σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση, διέπεται και ερμηνεύεται σύμφωνα με το αγγλικό δίκαιο.
παρ. 5 Με την παρούσα ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση, περιλαμβανομένων, χωρίς περιορισμούς, της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής, δικαστική απόφαση ή άλλη διαταγή, κατάσχεση, αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ή προσωρινή διαταγή, και όσον αφορά την εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών στοιχείων του στο βαθμό που δεν το απαγορεύει αναγκαστικός νόμος».
Δηλαδή ως εκπρόσωποι του Ελληνικού λαού αποφάσισαν να ζητήσουν και να πάρουν  δανεικά με  αντάλλαγμα την εθνική κυριαρχία μας, πράξη η οποία εκτός από ταπεινωτική, άκρως προσβλητική και εξευτελιστική , αποτελεί σφετερισμό της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που πηγάζουν από αυτήν. Έσχατη προδοσία δηλαδή.
Και αυτό, επειδή  ούτε ο πρωθυπουργός, ούτε η κυβέρνησή του, ούτε η Τράπεζα της Ελλάδας που “μας εκπροσώπησαν ” σε αυτήν τη συναλλαγή, δεν είχαν σχετική εξουσιοδότηση από εμάς. Από το Λαό δηλαδή .
Και δε θα μπορούσαν ποτέ να την έχουν, όχι μόνο επειδή κανένας Έλληνας δε συμφωνεί με το αίσχος αυτό, αλλά, επειδή μια τέτοια απόφαση χρειάζεται και την άδεια όλων των προγόνων και όλων των απογόνων μας, γιατί και σε αυτούς ανήκει η χώρα και όχι μόνο σε εμάς. “


***  ΠΟΙΝΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ: ΠΡΟΣΒΟΛΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ, ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
Άρθρο 134
Έσχατη προδοσία
« …
Με ισόβια ή πρόσκαιρη κάθειρξη τιμωρείται όποιος, εκτός από την περίπτωση της προηγούμενης παραγράφου: α) επιχειρεί με βία ή απειλή βίας ή με σφετερισμό της ιδιότητάς του ως οργάνου του Κράτους να καταλύσει ή να αλλοιώσει ή να καταστήσει ανενεργό, διαρκώς ή προσκαίρως, το δημοκρατικό πολίτευμα που στηρίζεται στη λαϊκή κυριαρχία ή θεμελιώδεις αρχές ή θεσμούς του πολιτεύματος αυτού. β) επιχειρεί με τα μέσα που αναφέρονται στο προηγούμενο εδάφιο και με τρόπο πρόσφορο να διαπράξει την ομαλή λειτουργία του πολιτεύματος, να αποστερήσει ή να παρακωλύσει τη Βουλή, την Κυβέρνηση ή τον Πρωθυπουργό από την ενάσκηση της εξουσίας που τους παρέχει το Σύνταγμα ή να τους εξαναγκάσει να εκτελέσουν ή να παραλείψουν πράξεις που απορρέουν από την εξουσία αυτή. γ) ασκεί ή άσκησε την εξουσία που ο ίδιος ή άλλος κατέλαβε με τους τρόπους και με τα μέσα που προβλέπει το άρθρο αυτό.
…..
Αρθρο 151
Κατάχρηση πληρεξουσιότητας
Όποιος ως πληρεξούσιος του ελληνικού κράτους, ή συμμάχου του, διεξάγει με κάποια άλλη κυβέρνηση υποθέσεις του εντολέα του με πρόθεση κατά τέτοιο τρόπο που μπορεί να προκύψει βλάβη για τον εντολέα τιμωρείται με κάθειρξη.
…»

****   ΣΥΝΤΑΓΜΑ 
ΤΜΗΜΑ Δ’: Ακροτελεύτια διάταξη
Άρθρο 120
  1. Το Σύνταγμα αυτό, που ψηφίστηκε από την Ε’ Αναθεωρητική Βουλή των Ελλήνων, υπογράφεται από τον Πρόεδρό της, δημοσιεύεται από τον προσωρινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, με διάταγμα που προσυπογράφεται από το Υπουργικό Συμβούλιο και αρχίζει να ισχύει από τις ένδεκα Ιουνίου 1975.
  2. Ο σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων.
  3. Ο σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.
  4. Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.




Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

Θα με καταδικάσετε για οπλοκατοχή κοινής λογικής και χρήση της.




Όσοι δόκτορες από Γέιλ, Κέιμπριτζ και Χάρβαρντ κι αν γνωμοδοτούν.

Όσα "έγκριτα" ΜΜΕ κι αν το διαλαλούν.

Όσοι βολεμένοι και υποταγμένοι κι αν το στηρίζουν.

Όσοι νόμοι κι αν μου το επιβάλλουν.

Όσο μικρός και ασήμαντος απέναντι στους ακαδημαϊκούς και τους διανοητές κι αν φαίνομαι.

Όσο μόνος απέναντι στην μάζα και τους χειραγωγούς της κι αν είμαι....


Κουφάλες δεν θα παραδώσω την λογική και το μυαλό μου βορά στο ψέμα της εξουσίας σας.

Θα είμαι μέχρι τέλους ένας αδιόρθωτος ταραχοποιός της τάξης των πραγμάτων σας.

Και θα καταδικαστώ, για οπλοκατοχή 
κοινής λογικής και χρήση της.

Είναι το μόνο όπλο που χρειάζομαι  απέναντι στους γελοίους εξουσιαστές. 

Θα είμαι ο άχρηστος κρίκος στην εικονική φυλακή της λογικής που χτίζετε....

Με αηδία
Γιαννης Αθανασιαδης.


Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

12 Φεβρουαρίου, ολέθρια ημέρα για την μοίρα αυτού του λαού.

του Γιαννη Αθανασιάδη
  


Κάποιοι λένε για Τρίτη και δεκατρείς κάποιοι πιο τρεντυ Αμερικανίζοντες (χολιγουντιανά), για Παρασκευή και 13.

Αν πραγματικά υπάρχει μια καταραμένη ημερομηνία γι αυτό τον τόπο, αυτή ειναι η 12η Φεβρουαρίου.

12/02/1945 ο ΕΛΑΣ παραδίδει τα όπλα παρά τις προειδοποιήσεις του Αρη και ουσιαστικά προδίδεται ο αγώνας και η πορεία της πατρίδας προς Εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία. Ακολούθησε ο Αγγλόφερτος εμφύλιος και 30 περίπου χρόνια, σκοταδισμός, διωγμοί και εξορίες των αγωνιστών της αντίστασης.



12/02/2012 Ψηφίζεται το 2ο μνημόνιο και το περίφημο PSI (κούρεμα) που οδήγησε στην αφαίμαξη των ταμείων και την ολοκληρωτική παράδοση της χώρας στους δανειστές, περνώντας από το παράθυρο την παράνομη υπογραφή της μη ψηφισμένης δανειακής σύμβασης, οριστικοποιόντας την συμμετοχή των πολιτικών κομμάτων του κοινοβουλίου, σε πράξη εσχάτης προδοσίας σε βάρος του λαού και της πατρίδας. Ακόμα και τα κόμματα που καταψήφισαν, με την παρουσία τους και την συμμετοχή τους στις διαδικασίες νομιμοποιούσαν αυτή την απίστευτη προδοσία σε βάρος του λαού. 



Ένα εκατομμύριο περίπου λαού στους δρόμους και τις πλατείες με επαναστατική προδιάθεση απέναντι στους προδότες, αντί να βρει συμπαραστάτες και πρωτοπόρους στην ρήξη και την ανατροπή τα "επαναστατικά" ντεμεκ κόμματα της αριστεράς (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ), τους έβλεπε να παρακολουθούν από τα παράθυρα της βουλής, πως το σύστημα τσακίζει το λαό με ξύλο και δακρυγόνα....

Τότε που πίστεψα στο θαύμα.

Τότε που έμαθα καλά τι σημαινει για το λαό κοινοβουλευτισμός.

Την συνέχεια την ζούμε σήμερα... δυστυχώς!


Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2017

Τελικά είμαστε υπό κατοχή;

του Γιάννη Αθανασιάδη


   
Όταν μια χώρα και ο λαός της εξουσιάζεται από άλλους εκτός αυτής, ανθρώπους – 
οργανισμούς – κράτη, με σκοπό να της αφαιρέσουν, την διαχείριση των πόρων της, τα μέσα παραγωγής, τα περιουσιακά στοιχεία της και την αυτοδιοίκηση της.

Όταν δηλαδή δεν της επιτρέπεται να αποφασίζει για την φυσική, οικονομική και διοικητική της αυτοδιαχείριση, και αυτό επιβάλλεται, είτε με στρατιωτική, είτε με οικονομική είτε με οποιασδήποτε άλλης μορφής βία, τότε έχουμε επιβολή κατοχής.

Στην Ελλάδα πληρούνται όλες οι παραπάνω προϋποθέσεις, ήδη από την υπογραφή της δανειακής σύμβασης το 2010 ερήμην του λαού.

Στα επόμενα χρόνια που ακολούθησαν δοσιλογικά ΜΜΕ, κόμματα και πολιτικοί, άσκησαν συστηματική τρομοκρατία με ψευδεπίγραφες καταστροφολογίες σε κάθε προσπάθεια του λαού να αντιδράσει, ενώ όλα ανεξαιρέτως τα κόμματα που κυβέρνησαν, έκλεψαν την ψήφο του λαού υποσχόμενα έξοδο από τα μνημόνια, και αντ’ αυτού έφεραν νέο μνημόνιο (το τελευταίο πάντα)!

Εφτά ολόκληρα χρόνια ροκανίζουν τις οικονομικές, βιολογικές και ψυχικές αντοχές του λαού, στοχεύοντας να τον μετατρέψουν σε ένα σύνολο από ανθρώπινα ράκη, που δεν θα έχει πια το κουράγιο να αντιδράσει, στον επερχόμενο ολοκληρωτικό εξανδραποδισμό του.

Δεν υπάρχει κοινωνική τάξη στην πατρίδα μας, εκτός από τους μεγαλοαστούς (όσοι υπάρχουν), τους μαφιόζους ολιγάρχες και τους εθελόδουλους υπηρέτες τους, που να μην πλήττεται από την βίαιη επιβολή νόμων και χαρατσιών, που οδηγούν στην απαλλοτρίωση της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας στο σύνολο της. 

Κάτι που δεν γινόταν ούτε στην προηγούμενη Γερμανική κατοχή!

Για να μπορέσεις να δώσεις λύση σε ένα τέτοιου μεγέθους πρόβλημα όπως αυτό που αντιμετωπίζει η χώρα μας, πρέπει να συνειδητοποιήσεις την βασική αιτία του προβλήματος, χωρίς βεβαίως να παραβλέπεις και τις υπόλοιπες παραμέτρους. 

Και η βασική αιτία του προβλήματος που αντιμετωπίζει η χώρα και ο λαός της, αυτό που πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσουμε και ευθαρσώς να ομολογήσουμε, είναι ότι η πατρίδα μας βρίσκεται υπό κατοχή!

Μόνο τότε θα μπορέσουμε να κατανοήσουμε την ανάγκη εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα και όχι κάποιων απλών διεκδικήσεων μέσα από το κατοχικό κοινοβούλιο.

Μόνο τότε έχει νόημα η δημιουργία Λαϊκού Δημοκρατικού Μετώπου από τα κάτω, με πατριωτικά και εθνικοαπελευθερωτικά προτάγματα.

Μόνο τότε θα έχει νόημα ο αγώνας για όλο το λαό.

Εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας για να απαλλαγούμε από τα δεσμά κατοχής του καταχτητή και να πάρουμε την πατρίδα στα χέρια μας, αποκαθιστώντας την λαϊκή κυριαρχία, την Δημοκρατία, την κοινωνική δικαιοσύνη και αναγεννώντας το νέο Ελληνικό κράτος.


Αλλιώς όσο μας εξοντώνουν θα φτιάχνουμε διάφορα αριστερά, δεξιά, επαναστατικά, ριζοσπαστικά, αντικαπιταλιστικά, αντινεοταξικά, κόκκινα, πορτοκαλιά, ροζ, κλπ κλπ Μέτωπα, που με την σειρά τους θα διασπόνται σε αντίπαλα ανθυπομέτωπα κατηγορώντας αλλήλους ως ρεφορμιστές, οπορτουνιστές και άλλα παρόμοια εδώδιμα και αποικιακά.

Η κλεψύδρα αδειάζει.


Γιάννης Αθανασιάδης

Γιάννης Αθανασιάδης
Αγωνίζομαι για την απελευθέρωση και την ευημερία της πατρίδας μου. Πιστεύω στην αυτοδιάθεση των λαών και την ειρηνική συνύπαρξη και αυτονομία των ανθρωπίνων κοινοτήτων. «ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΜΕΙΣ ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ»