Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2020

Γελούν οι νονοί της εξουσίας.


του Γιάννη Αθανασιάδη


Μακελειό στα Βριλήσσια!
Πυροβόλησαν τον Στέφανο Χίο!
Με δυο σφαίρες, μια στο στήθος που πέρασε λίγα χιλιοστά από την καρδιά του και μια στον λαιμό.
Απ'ότι μεταδίδουν τα ΜΜΕ διέφυγε τον κίνδυνο.

Ο δημοσιογράφος και ιδιοκτήτης του Μακελειού, έχει προσφέρει βήμα σε βουλευτές της χρυσής αυγής και έχει ακραία και υβριστική συμπεριφορά προς όσους βάζει στο στόχαστρο του.
Για αυτό το λόγο και έχει καταδικαστεί αρκετές φορές.

Εδώ όμως μπαίνει το κρίσιμο ερώτημα.

Πόσο μπορεί να επιχαίρει κανείς σε μια τέτοια δολοφονική επίθεση;

Ο ίδιος ο Χίος αν αυτό συνέβαινε σε κάποιο από τους "αντιπάλους" του, πιθανόν να έλεγε: " Καλά του κάναν του π@στη".

Όμως σε ποιο βαθμό νομιμοποιεί (έστω και στην λογική της επαναστατικής δράσης), η δημοσιογραφική καφριλα του Χίου, μια δολοφονική απόπειρα σε βάρος του;

Πόσο πιο επικίνδυνος είναι για τα δίκαια του λαού, από κάποιες δημοσιογραφικές περσόνες των συστημικών ΜΜΕ;

Και σε κάθε περίπτωση ποιος αντικειμενικός παράγοντας μας δίνει το δικαίωμα να δολοφονούμε δημοσιογράφους που έχουν διαφορετική άποψη από την δική μας;

Και εν κατακλείδι σε μια υποτιθέμενη επαναστατική ενέργεια, κατά του συστήματος, τι νόημα έχει να εκτελέσεις τον πανηγυριώτη σαλτιμπάγκο της δημοσιογραφίας δίνοντας "δημοκρατικό" άλλοθι στους φασίστες που τον διαβάζουν και τον βλέπουν στα ηλεκτρονικά μέσα;

Κατά τη γνώμη μου.
Με ή χωρίς πολιτικό κίνητρο, η δολοφονική επίθεση κατά του συγκεκριμένου δημοσιογράφου, είναι μια ενέργεια που παραπέμπει σε λούμπεν συμμορίες της νύχτας.

Αυτά βλέπουν και γελούν οι "νονοί" που μας εξουσιάζουν.

Αν το κίνητρο σας είναι πολιτικό.
Πετύχατε να ηρωποιήσετε έναν ακόμη κλόουν.
Πετύχατε να πέσετε στο επίπεδο του.
Πετύχατε να γίνετε χειρότεροι από αυτόν.

Πετύχατε ένα ακόμη αποπροσανατολιστικό χτύπημα στους κοινωνικούς αγώνες.

Αλλού είναι η πηγή του προβλήματος.

Οι κοινωνικοί αγώνες γίνονται από τον ίδιο το λαό και όχι από αυτόκλητους σωτήρες.




Τετάρτη, 15 Ιουλίου 2020

Τώρα ποιος θα μας προστατεύσει από τους προστάτες μας;

του Γιάννη Αθανασιάδη




Ο τραγικός θάνατος του Βασίλη Μάγγου ως αποτέλεσμα της αστυνομικής βίας που του ασκήθηκε, πέρα όλων των άλλων, αναδεικνύει ένα γεγονός που δεν είναι ορατό στην πρώτη του ανάγνωση.
Αναδεικνύει το γεγονός της κατάρρευσης των θεσμών της αστικής δημοκρατίας.

Και αυτό έγινε με την άδεια ή την ανοχή του ελληνικού λαού.
Νομοθετική, Δικαστική και εκτελεστική εξουσία κυριαρχούνται από το πιο σάπιο και διεστραμμένο κομμάτι της κοινωνίας.

Η εικόνα αστυνομικών να δέρνουν ανυπεράσπιστους ανθρώπους οι οποίοι δεν αντιστέκονται ή προσπαθούν να αποφύγουν τα χτυπήματα (το αυτονόητο δηλαδή), είναι μια συνηθισμένη εικόνα που περνά χωρίς να προκαλεί πλέον εντύπωση!

Κανείς δεν αντιλαμβάνεται πλέον ότι αυτό είναι μια πράξη που αναιρεί τους θεσμούς της δημοκρατίας.

Τα όργανα της "τάξης" από την στιγμή που ο πολίτης δεν φέρει αντίσταση, όσο μεγάλο έγκλημα κι αν έκανε, δεν έχουν κανένα δικαίωμα να επιβάλουν την ποινή του ξυλοδαρμού ή του θανάτου (όπως συνέβη στον Μάγγο αλλά και στον Γρηγορόπουλο και σε πολλούς ανώνυμους πολίτες στο παρελθόν).

Η μοναδική τους δουλειά είναι να τους οδηγήσουν με ασφάλεια στην δικαιοσύνη.

Κάθε κλωτσιά, κάθε ροπαλιά, κάθε εξευτελιστική μεταχείριση σε άοπλο, ανυπεράσπιστο και μη επιτιθέμενο άνθρωπο, είναι εγκληματική ενέργεια, παράβαση καθήκοντος και ενέργεια κατά των θεσμών της δημοκρατίας.
Το ίδιο ισχύει και για την ρίψη χημικών σε ειρηνικές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας.

Εδώ λοιπόν θα σας παραπέμψω λίγες μέρες πριν.

Όταν ψηφιζόταν στην βουλή το νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις.
Τότε που έπρεπε όλος ο λαός να βρίσκεται έξω από την βουλή.
Τότε που έπρεπε να μην επιτρέψουμε να γίνει το πραξικόπημα κατά του θεμελιώδους δημοκρατικού μας δικαιώματος του συνέρχεσθαι.

Όμως ο νόμος πέρασε και τώρα πλέον, όχι μόνο δεν θα αποτραπεί η  εγκληματική βία της αστυνομίας κατά των πολιτών, αλλά θα πρέπει να αποφασίζουν αυτοί αν έχουμε δικαίωμα να διαδηλώσουμε.

Οι δημοκρατικοί θεσμοί υπάρχουν για να προστατεύουν τους πολίτες από την αυθαιρεσία της εξουσίας.

Τώρα ποιος θα µας προστατεύσει από τους προστάτες μας;

Οι παλιοί λέγανε "έβαλαν τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα"!

Ο Βασίλης Μάγγος μας στέλνει με την θυσία του το μήνυμα.
Ακούει κανείς;

Γιάννης Αθανασιάδης

Γιάννης Αθανασιάδης
Αγωνίζομαι για την απελευθέρωση και την ευημερία της πατρίδας μου. Πιστεύω στην αυτοδιάθεση των λαών και την ειρηνική συνύπαρξη και αυτονομία των ανθρωπίνων κοινοτήτων. «ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΜΕΙΣ ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ»